Na czym polega fenomen destynacji na narty Livigno?

RSS
Follow by Email
Facebook
Google+
http://nartywlochy.org/fenomen-destynacji-na-narty-livigno/
Twitter
YouTube
Instagram

Livigno w ciągu ostatnich 40 lat zmieniło się z malutkiej wioski zagubionej w górach w tętniące życiem centrum rozrywkowe ze znakomitą stacją narciarską.

Livigno
Livigno – narty na stacji Mottollino

W zależności od tego, z której strony wjeżdża się do Livigno, można poczuć dwa kompletnie przeciwstawne stany ducha: od strony Szwajcarii mamy klaustrofobiczny, wąski, ciasny, wykuty w skale tunel Munt La Schera, a od strony Włoch dwie przełęcze, Passo Foscagno i Passo d’Eira, każda położona ponad 2200 m, z pięknymi widokami na ogromne, bezludne, skaliste przestrzenie Alp Retyckich. Samo Livigno, położone na wysokości ok. 1800 m. w głębokiej dolinie przy samej granicy szwajcarskiej, jest niewielką miejscowością (nieco ponad 6000 mieszkańców), o średniowiecznej proweniencji, która jeszcze 50 lat temu bywała odcięta od reszty świata przez kilka zimowych miesięcy w roku. Otwarcie tunelu od strony Szwajcarii w 1968 r. znacząco poprawiło możliwości komunikacyjne Livigno, które zaczęło przyciągać rzesze turystów z Europy północnej niskimi cenami w strefie bezcłowej, poza lotniskami jednej z ostatnich w Europie, gdzie faktycznie ceny są bardzo atrakcyjne, oraz znakomitym ośrodkiem narciarskim. Na nartach w Livigno pojeździmy (w ramach jednego karnetu) na zboczach dwóch gór: Monte della Neve (2402 m ), po wschodniej stronie doliny, i Carosello (2797m), po stronie zachodniej. Stacje nie są połączone ze sobą, ale transport pomiędzy nimi zapewnia gęsta sieć skibusów. Na obu tych wzniesieniach, na nasłonecznionych i bezdrzewnych stokach, poprowadzono łącznie 115 km tras narciarskich, o zróżnicowanym stopniu trudności, w przeważającej większości czerwonych i niebieskich. Po stronie wschodniej wyznaczono strefy do freeride’u, uznawane za jedne z najlepszych do jazdy w puchu w całych Alpach, oraz snowpark Motolino Snow Area, a na dnie doliny, wyjątkowo płaskim, wyznaczono 40 km tras biegowych. Co sprawia, że Livigno jest takie wyjątkowe? Izolacja geograficzna doliny sprawia, że panuje tam unikalny mikroklimat, charakteryzujący się niskimi temperaturami, obfitymi opadami śniegu i dużą liczbą dni słonecznych, co z kolei przekłada się na wyjątkową, jak na nielodowcową stację narciarską, długość sezonu – od listopada do maja. A lokalizacja tras po obu stronach doliny pozwala na jednoczesne korzystanie z promieni słonecznych i szusowanie w niezłych warunkach po południu nawet późną wiosną. Nie można też zapomnieć o bardzo niskich cenach artykułów takich, jak alkohol, papierosy, kosmetyki, elektronika czy paliwo, oraz bogatym życiu rozrywkowym, które niejednokrotnie zaczyna się jeszcze na stoku, w butach narciarskich, a ciągnie do późnej nocy w licznych dyskotekach i barach.

Tak się bawi Livigno!
Tak się bawi Livigno!

Livigno pewnie byłoby miejscem idealnym na wypad na narty, ale są i skazy na tym pięknym obliczu: stale rosnąca popularność kurortu i szeroki wachlarz rozrywek spowodowały ogromny popyt i napływ turystów, co z kolei przełożyło się na wzrost cen. Krótko mówiąc Livigno należy do raczej drogich destynacji na narty, w porównaniu z innymi włoskimi dolinami. A drugim minusem jest fakt ciągłego utrzymywania przez Włochy kontroli granicznych i celnych przy wyjeździe ze strefy bezcłowej, i limity obowiązujące na przewóz na przykład znakomitego, produkowanego lokalnie, likieru poziomkowego z zatopionymi całymi owocami. Z ciekawostek: wspomniana strefa bezcłowa ciągnie się aż do miejscowości Trepalle (1900 – 2200 m), która jest uważana za najwyżej położoną, na stałe zamieszkaną, miejscowość w Europie.

 

 

2 myśli na temat “Na czym polega fenomen destynacji na narty Livigno?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *